غرامت

 

آنکه هلاک من همی خواهد و من سلامتش

هر چه کند ز شاهدی کس نکند ملامتش

باغ تفرجست وبس،میوه  نمی دهد به کس

جز به  نظر نمیرسد سیب  درخت  قامتش

کاش که  در قیامتش، بار دگـر  بدیدمی

کانچه گناه او  بُود، من  بِکشم  غرامتش

                                                    سعدی